ΑΝΟΙΞΗ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ - ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ........

It's easy to fall in love. The hard part is finding someone to catch you.

Τάδε έφη Bertrand Russell..... Ε αφού το είπε ο Russell κάτι παραπάνω από εμένα ήξερε.... Αλήθεια ήξερε??? Αραγε ήταν Ανοιξη όταν το είπε? Είχε όντως ερωτευτεί? Εβλεπε παντού αστεράκια? αγγελάκια με τόξα? γελούσε μόνος του σαν χαζός? Του είχε κοπεί η όρεξη? Κοιτούσε την ανθισμένη φύση με τα λευκά της τριαντάφυλλα και την παρομοίαζε με την ανθισμένη του καρδιά γεμάτη έρωτα?

Αναρωτιέμαι γιατί οι μεγαλύτεροι έρωτες ανθίζουν την Ανοιξη? Συμφωνείς Russell?Είναι αποδεδειγμένο ερωτεύεσαι πάντα την Ανοιξη......Παθιάζεσαι μέσα καλοκαιριού....ξενερώνεις αρχές φθινοπώρου.....απογοητεύεσαι αρχές Χειμώνα και την περίοδο των Χριστουγέννων όπως στολίζεις το δέντρο σου στολίζεις και το μυαλό σου με ερωτήματα του στυλ.....αν ήμουν ερωτευμένη όπως τότε πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα.......

Και ήρθε και πάλι η άνοιξη........Και περιμένεις ο μεγάλος έρωτας να σου χτυπήσει τη πόρτα, και αυτή τη φορά "παρακαλάς" όπως θα σου χτυπήσει τη πόρτα και θα ανοίξεις να μην μείνει στην εξώπορτα να μπει και παραμέσα και να μείνει όσο περισσότερο μπορεί....όχι όχι όσο μπορεί όσο θέλει είναι το σωστό.......

Και τότε αφήνεις για λίγο τα λευκά τριαντάφυλλα και γεμίζεις το μυαλό σου με κόκκινα....χρώμα του πάθους χρώμα του έρωτα.....χρώμα της τρέλας για εκείνον....για εκείνη......

Σήμερα 13 Μαρτίου και μέρα Πέμπτη έφερα στο γραφείο σε όλους τους συναδέλφους από ένα μικρό γλαστράκι με ένα μικρό ανθάκι μέσα....Τους έφερα την Ανοιξη ήταν η ατάκα που ξεστομούσα κάθε φορά που με ρωτούσαν ποιός ο λόγος της ύπαρξης του λουλουδιού στο γραφείο τους....Στο δικό μου γραφείο κράτησα ένα με μωβ ανθάκια και όση ώρα γράφω το κοιτάω και σίγουρα για το σημερινό μου κείμενο είναι η έμπνευσή μου!!!!!

Συμπέρασμα για σήμερα ...... μπήκε η Ανοιξη.....μαζέψτε λουλούδια και χαρίστε τα......αφήστε τον εαυτό σας να πέσει στον έρωτα .....και ας λέει ο Russell....ότι το δύσκολο είναι να σε πιάσει κάποιος.......ΠΑΝΤΑ υπάρχει αυτός ο κάποιος ή η κάποια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Φιλιά πολλά ανοιξιάτικα κόκκινα του πάθους μωβ της έμπνευσης!!!!!!!

ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ.........

Με αφορμή το αποκριάτικο και γενέθλιο party του φίλου μου Μανώλη (Πολύχρονος για ακόμη μία φορά) με θέμα δαίμονες και άγγελοι αποφάσισα να ντυθώ άγγελος.....δεν ξέρω αν έκανα τη σωστή επιλογή...γιατί με κούρασαν αφάνταστα τα φτερά....γιατί το φωτοστέφανο δεν μπορούσε με τίποτα να σταθεί ίσιο πάνω στο κεφάλι μου....τι τραβάνε και αυτοί οι άγγελοι......!!!!!

Πάντως αν μου δινόταν μία ευκαιρία μαγική ονειρική θα ήθελα για λίγο...... να γίνω ΑΓΓΕΛΟΣ αόρατος και να βρίσκομαι κοντά εκεί στους ανθρώπους που θα ήθελα να είμαι και να προσέχω.....

Πρώτα, από όλους θα πήγαινα να συναντήσω έναν άλλον άγγελο, έναν άγγελο που εδώ και έξι χρόνια ζει στον ουρανό και με προσέχει εκείνος..Εναν άγγελο με γαλάζια μάτια έναν άγγελο που λάτρεψα και με λάτρεψε, έναν άγγελο που έφυγε άδικα από τη ζωή και πλέον τον συναντώ μόνο στα όνειρά μου......Μπαμπά μου λείπεις.......

Μετά θα άνοιγα τα φτερά μου, και ως όνειρο ζώντας το, θα ήταν τεράστια και θα μπορούσαν να κλείσουν μέσα όλους αυτούς που θα ήθελα να προσέξω και να είμαι πάντα κοντά τους και είναι τόσοι πολλοί αυτοί που θα ήταν κάτω από τα φτερά μου...τόσοι πολλοί.....

Είσαι και εσύ εκεί..........Με νιώθεις έστω και λίγο να σε αγκαλιάζω?

ΡΗΜΑΤΑ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Αγάπησέ με γιαυτό που είμαι, όχι γιαυτό που θέλεις να γίνω

Βιάσου να ζήσεις όσες περισσότερες στιγμές μπορείς, η ζωή είναι μικρή

Γέλα κάθε πρωί με την καρδιά σου, και αυτή και εσύ το έχετε ανάγκη

Διώξε μακριά τις άσχημες σκέψεις...δεν αξίζει

Ερωτεύσου όσο πιο πολύ μπορείς, ο έρωτας σου δίνει ζωή

Ζήσε κάθε στιγμή σαν να ήταν η τελευταία

Ηρέμησε και δες τον ήλιο να ανατέλει

Θυμήσου τα όνειρα που έκανες παιδί

Ισιωσε την πλάτη και κοίτα μπροστά

Κλάψε και άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν αν το έχεις ανάγκη

Λιώσε το πάγο που έχει μέσα σου για αυτόν....δεν σε νοιάζει πλέον

Μοιράσου την ζωή σου με ΦΙΛΟΥΣ, είναι τόσο σημαντικοί

Νιώσε το κρύο και τον αέρα που φυσά...είσαι ελεύθερος

Ξύπνα από το λήθαργο που έχεις πέσει....Σε έχω ανάγκη

Ονειρέψου για το αύριο...σε περιμένει...

ΠΕΡΙΜΕΝΩ τα πάντα σε αυτή τη ζωή

Ράγισε η καρδιά σου? Δεν είσαι ο μόνος

Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου ότι μόνο αυτός φταίει

Τράβα μπρος και μην σε νοιάζει για τίποτα

Υπερασπίσου το δίκιο σου κάθε λεπτό

Φύλαξε τις αναμνήσεις στο πίσω μέρος της καρδιάς, είναι πλέον παρελθόν

Χάρισε στους δίπλα σου το χαμόγελο που τους αξίζει

Ψάξε πιο βαθιά, όλα και όλοι κρύβονται

Ω.......πάντα κάτι θα λείπει......ΩΡΑΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!

ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΑΝΤΟΥ......

Σύννεφα παντού........

Αραγε θα φέρουν βροχή......Μου αρέσει η βροχή.....ξεπλένει τα πάντα καθαρίζει την ατμόσφαιρα...βγαίνει μετά το ουράνιο τόξο και σε αφήνει να ελπίζεις ότι σε λίγο θα δεις πάλι ήλιο....Θα κλείσεις την ομπρέλα σου και θα μπορέσεις να κοιτάξεις και πάλι ψηλά χωρίς να ανοιγοκλείνεις τα μάτια από τις στάλες τις βροχής που δεν σου το επέτρεπαν.....Δεν θέλω απλή βροχή...θέλω καταιγίδα...θέλω δύναμη και ήχο έξω στη φύση....θέλω και την συντροφιά του ανέμου να ακούγεται και στο πέρασμά του να σαρώνει ότι βρίσκει μπροστά του.......

Θέλω να βγω και να χορέψω στη βροχή.....Δεν με νοιάζει τι θα πουν οι γύρω....ίσως ζηλέψουν και ακολουθήσουν και αυτοί το ρυθμό και χορέψουν μαζί με εμένα......Ισως πάλι με κοιτάνε με απορία ζωγραφισμένη στα μάτια...Το άτυχο το κορίτσι τι του έχει συμβεί? Για μία φορά στη ζωή μου θα προσπαθήσω να μην ακούσω τους γύρω και θα χορέψω σαν να μην με βλέπει κανείς...Κουράστηκα να ακούω....θέλω να μιλήσω....να φωνάξω....να χορέψω!!!!

Θέλω να περπατήσω μόνη....και να σκεφτώ τι ήταν αυτό που με έκανε να χαθώ στο δάσος...Υπήρξε ο κακός ο λύκος ή η κοκκινοσκουφίτσα χάθηκε στη φύση και ο κακός ο λύκος ήταν απλά η δικαιολογία της?Η εμείς στο παραμύθι προσθέσαμε το κακό το λύκο για να φανεί στο τέλος του παραμυθιού ότι η κοκκινοσκουφίτσα ήταν η καλή........Οταν ήμουν παιδί η γιαγιά μου δεν μου είχε διαβάσει ποτέ παραμύθι....Μόνη μου μεγαλώνοντας διάβαζα...Πάντα δεν μου άρεσε το τέλος...Πάντα ήθελα ένα δικό μου τέλος που να "φέρνει" πιο πολύ στη πραγματικότητα....Τώρα στα 35 μου....γράφω παραμύθια μόνη μου και τα ζω......Ζω στο παραμύθι μου...και πιστέψτε με ο μικρόσκοσμός μου αυτός είναι παραμυθένιος.....Εχει μέσα και πρίγκηπα, και νεράιδα και κακά ξωτικά και ότι άλλο συνέθεταν τα παραμύθια της γιαγιάς.......

Και επειδή από ότι έχει ορίσει η μοίρα...η τύχη...ο θεός...το κάρμα....η πιο απλά και αληθινά η ζωή που μόνοι μας ο καθένας την ορίζει..... δεν θα έχω τη χαρά ποτέ να γίνω γιαγιά και να λέω παραμύθια.....θα περιμένω ακόμα 2-3 χρόνια να καταλαβαίνει και η μικρή μου ανηψιά και θα την πάρω.....όταν τα σύννεφα διαλυθούν και δεν θα έχουν άλλο νερό μέσα τους να αδειάσουν......και θα την πάω σε ένα δάσος και θα της πω το παραμύθι που η θεία της έζησε.....

Μία παραμυθένια καλημέρα σε όλους!!!!!!!!!

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΜΟΥ!!

Μικρή μου Λάρα,

Πόσα πολλά έχω να γράψω για εσένα.....

Εσύ που πάντα είσαι κοντά μου, εσύ που πάντα συμφωνείς με ότι και αν σου λέω, που ποτέ δεν μαρτύρησες κάτι από τα τόσα μυστικά που σου εκμυστηρεύτηκα, που κάθεσαι δίπλα μου με τις ώρες χωρίς να διαμαρτύρεσαι ποτέ για τίποτα..Μικρή μου Λάρα.....

Και όμως ένα τόσο δα μικρό ζωάκι μπορεί να σου χαρίσει απίστευτες στιγμές χαλάρωσης, ζωντάνιας και μερικές φορές και ύπαρξης....

Την πρώτη φορά που την πήγα στο κτηνίατρο, έξω στην είσοδο του ιατρείου υπήρχε "ο δεκάλογος του καλού σκύλου"...Μία από τις απαιτήσεις του καλού σκύλου λοιπόν ήταν

"ΜΗΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΜΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ ΕΝΩ ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ"

Πόσο πολύ λοιπόν ανάγκη με έχεις Λαράκι μου? Νομίζω ότι είσαι η μοναδική ζωντανή ύπαρξη πάνω σε αυτό το πλανήτη που με χρειάζεται και με έχει ανάγκη τόσο πολύ....Και είναι τόσο όμορφο συναίσθημα να νιώθεις ότι κάποιος σε έχει ανάγκη και σε χρειάζεται....Η αλήθεια είναι ότι καθημερινά μου το δείχνεις...Η χαρά σου κάθε φορά που μπαίνω σπίτι η μικρή σου ουρίτσα πάει να σπάσει από το πέρα δώθε......και η απογοήτευση σου κάθε φορά που φεύγω από το σπίτι....βάζεις την ουρά κάτω από τα σκέλια και απλά με κοιτάς και τα ματάκια σου στάζουν παράπονο.....Γλυκό μου ζωάκι σημαίνεις τόσο πολλά και για εμένα!

Οποιος δεν έχει ζώο...μπορεί να με αποκαλέσει και παρανοική που γράφω για εσένα, όποιος όμως έχει, θα με καταλάβει απόλυτα!!!

Μόνο υλικές ζημιές προκαλείς....ποτέ ψυχικές και μετά μου λες γιατί αγαπώ περισσότερο το σκύλο μου...

Γιατί είναι ο μόνος που θα τον μαλώσω για την αταξία του θα του φωνάξω και μετά από πέντε λεπτά-και πολλά λέω- θα έρθει να μου γλείψει το χέρι και με το τρόπο του να μου δείξει τη συγνώμη του.

Γιατί είναι ο μόνος που θα του πω τα πάντα και δεν θα με προδώσει ποτέ.

Γιατί είναι ο μόνος που τιμά την μαγειρική μου χωρίς σχόλια.

Γιατί είναι ο μόνος που με αγαπά χωρίς ανταλλάγματα!!

Γιατί είναι ο μόνος που αναγνωρίζει την ζεστή αγκαλιά!

Γιατί είναι ΜΟΝΟΣ και δεν πρέπει κανείς σε αυτό το πλανήτη να βιώνει το αίσθημα της μοναξιάς!!!!!

Μετά από όλα αυτά μήπως είναι καιρός να υιοθετήσετε όλοι ένα μικρό ζωάκι?

Υπομονή Λαράκι σε λίγο θα είμαι κοντά σου και θα σου πω τι έγραψα σήμερα για εσένα στους φίλους μου!!!!!!

ΧΙΟΝΑΘΡΩΠΕ ΜΗΝ ΛΙΩΣΕΙΣ.......

Ε ναι λοιπόν,


Ολοι φτιάξαμε σήμερα το χιονάθρωπό μας.....Το χιόνι άρχισε σιγά σιγά να λιώνει, δεν άντεξε την ζεστασιά του ήλιου και άρχισε να λιώνει δημιουργώντας ένα σωρό προβλήματα...Καλύτερα να δούλευα σήμερα παρά με το φτυάρι που ήμουν και καθάριζα το μπαλκόνι....Κάνω και τέτοια τον ελεύθερο μου χρόνο...Αλήθεια λέω με φόρμα και φτυάρι στο μπαλκόνι!!!!!

Επιτέλους αύριο πάλι στο πολιτισμό....δεν μπορώ μέσα στο σπίτι είχα γίνει ένα με το pc, δύο με την t.v. και τρία με τον Ομηρο....Ποιόν Ομηρο...όχι όχι τον ανηψιό της Βάσιας τον Αβραμίδη συγγραφέας.Ξεκίνησα να διαβάζω "Οι Δρόμοι της καρδιάς"....το σταμάτησα για λίγο....για να γράψω...θα το συνεχίσω πάλι....μόλις τελιώσω από εδώ...


Οι δρόμοι της καρδιάς....ΚΑΡΔΙΑ και μου έρχεσαι στο μυαλό εσύ φίλη που τελικά έχεις πολύ μεγάλη καρδιά...Τα κατάφερες ακόμα και όταν "άθελα σου" την λάβωσες και ήσουν στην εντατική μέρες...με μοναδική παρέα τις σκέψεις σου - είχες και τη δική μου αλλά δεν το γνώριζες-φοβισμένη....απογοητευμένη...Πόσο δύσκολες ώρες πέρασες και το χειρότερο τις πέρασες μόνη σου.....Τα κατάφερες όμως φίλη και είσαι πλέον πάλι μαζί μας, και θα είσαι για πάντα, γιατί είσαι μοναδικός άνθρωπος μακάρι καρδιά σαν την δική σου να είχαμε όλοι μας.Μακάρι όλοι στα κινητά τους να λαμβάνανε μηνύματα σαν αυτό που έλαβα εγώ χτες το βράδυ....Είσαι ότι καλύτερο μου έτυχε το 2007...Σε γνώρισα και γέμισες τη ζωή μου...Με έκανες να αισθανθώ διαφορετική και να δίνω αξία σε πράγματα που μέχρι τώρα απλά υπήρχαν και δεν τα είχα προσέξει, έδωσες αξία σε μηδαμινά πράγματα που ούτε καν τα υπολόγιζα....Είσαι πάντα δίπλα μου έτοιμη να με ακούσεις, έτοιμη να με κάνεις να δω λίγο πιο μπροστά, να μην πισωγυρίζω γιατί δεν αξίζει το κόπο, να βλέπεις με τα δικά σου μάτια και να καθοδηγείς την δική μου καρδιά στο σωστό δρόμο....ΚΩΔΙΚΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΡΑ.....


ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΙΠΙΛΑ.....Είναι ποτέ δυνατόν να ξεχάσω όλα αυτά που ζήσαμε μαζί? Σκέψου μέσα σε ένα χρόνο πόσα περάσαμε....ξανασκέψου τώρα πόσα ακόμα έχουμε.....

Θα ζήσουμε μαζί πολλά ακόμα γιαυτό ετοιμάσου,.....Τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα!!!!

Ηρθε η Βάσια η θεία του Ομηρου .....να θαυμάσει το χιονάθρωπο μου πριν αυτός λιώσει....δεν θέλω να λιώσει....Θα πρέπει να ΠΕΡΙΜΕΝΩ πάλι να χιονίσει και δεν θέλω να βαρύνω το ρήμα μου για το χιόνι το ρήμα αυτό το έχω για άλλο σκοπό...ξέρεις εσύ.....

Σε αφήνω......Σε ΑΓΑΠΩ με όση δύναμη καρδιάς έχω...-που είναι πολύ λιγότερη από τη δική σου- αλλά......ΣΕ ΑΓΑΠΩ...και κλείνω με το παρακάτω αφιερωμένο......

Κωδικός Πιπίλα, Κωδικός Κρεμάστρα,

Είσαι η μοναδική που θα πιστέψω αν μου τάξει τα άστρα

Είσαι ΦΙΛΗ πραγματική και πάντα κοντά μου

Είσαι το καθημερινό μου γέλιο, η αιτία στη χαρά μου!!!!

Το Λιάκι σου.........

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ....

Φίλε,

Μου έρχονται στο μυαλό τόσα τραγούδια που μιλάνε για τη φιλία και κολλάει στο
"Που να βρω ένα φιλαράκι να μου πει πως μ'αγαπά στα αλήθεια..."και ναι σε ξαναβρήκα μετά από τόσα χρόνια και για να μην έχουμε πάλι λεκτικές "κόντρες" με βρήκες εσύ, με βρήκες και μου θύμισες τα όνειρα που κάναμε μαζί, τις ατελείωτες συζητήσεις περί ότι μας ερχόταν στο μυαλό, τα αμέτρητα χιλιόμετρα με το seatάκι΄, τόσες σκέψεις που το μυαλό τις είχε αποθηκευμένες μακριά από την καθημερινότητά μου και που εδώ και μία εβδομάδα τώρα τις έχει φέρει όλες στην επιφάνεια...Και πονάει το μυαλό μα περισσότερο η καρδιά γιατί μέσα σε τόσα χρόνια έχασε την ευκαρία να μοιραστεί άλλα τόσα μαζί σου....
Και σε ρωτώ...Πως μπόρεσες και χάθηκες τόσα χρόνια, και μην μου πεις ότι ευθύνομαι εγώ γιατί μόλις σήμερα στο fb είδα τα παράπονα των φίλων σου για τις εξαφανίσεις σου......
Αραγε θα ξαναφύγεις?
Και ευθέως να σε ρωτήσω θα παίξεις με τις λέξεις όπως πάντα, και απάντηση δεν θα δω....
Το όνομα του blog "βαφτίστηκε" από εσένα χωρίς εσένα....Εσυ δεν είσαι αυτός που μόλις χθες μου έλεγες να ΠΕΡΙΜΕΝΩ??? Μου είπες να περιμένω να δω και να μην βιάζομαι και να έχω υπομονή......
Μάλλον ξεχνάς φίλε μου ξεχνάς πολύ εύκολα και αυτό δεν είναι καλό!!!Κάποια στιγμή θες δεν θες θα ξαναθυμηθείς.....όπως θυμήθηκα εγώ.....!!!!!
Κάποιος φίλος σήμερα έγραψε ότι το περιμένω δεν είναι το σωστό ρήμα.....Τι να του πεις τώρα, ότι ο φίλος από τα παλιά επέμενε? Και να του εξηγούσες δεν θα καταλάβαινε ή δεν θα ήθελε να καταλάβει...μπορεί να τον "πονά" και αυτόν το ρήμα περίμενε.....του αρέσει περισσότερο το ρήμα ΕΝΕΡΓΩ.....ίσως γιατί οι ενέργειες που κάνει έκανε ή πρόκειται να κάνει δεν πρόκειται να "πονέσουν" και ας έχει πονέσει αυτός!!!!
Ο πόνος συνδέεται απόλυτα με το ρήμα περιμένω ίσως γιαυτό και τον τοποθετώ τόσο εύκολα και αρκετά πολύ μέσα στο λόγο μου.....δεν βρίσκεις?
Ολο το Σαββατοκύριακο που δεν έχει σταματήσει να χιονίζει -άσχετο αλλά επίκαιρο- μου ήρθε άλλο ένα αγαπημένο ρήμα που μου το θύμισε και αυτό ο φίλος από τα παλιά....ΚΡΥΒΩ....Αλλο λέει είναι το κρύβω και άλλο ΑΠΟΚΡΥΠΤΩ κάτι από την αλήθεια......Τι να σχολιάσω εδώ? Και μόνο που το πληκτρολογώ μπερδεύτηκα.......Από την άλλη βέβαια μου αρέσει να μπερδεύομαι γιατί έτσι δεν αναγνωρίζω την αλήθεια και την πραγματικότητα που ειλικρινά δεν ξέρω αν θα μου αρέσει!!!!
Και τώρα πρέπει να σας αφήσω όλους εσάς τους γνωστούς μου και όλους εσάς τους άγνωστους που στο μέλλον μπορεί να γίνεται και γνωστοί γιατί έχω επιχείρηση fb.....Και φίλε από τα παλιά κάτι τελευταίο για εσένα......Σήμερα δεν μου έδωσες την ευκαιρία να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ......Περιμένω αύριο...που ίσως κάτι καλύτερο ξημερώσει......

"Κλείνω τα μάτια και σε θυμάμαι,
Πόσο σε αγαπώ να πω φοβάμαι,
Ασε με στον ώμο σου να ακουμπίσω
και το δάκρυ που κυλάει θα σκουπίσω"

Φίλε έλα απόψε που πονάω........

Κάλο βράδυ με πολύ χιόνι .....το Λιάκι!!!!